خوشنویسی آیه اعدلوا نشان می‌دهد عدالت تنها یک حکم حقوقی نیست، بلکه نظمی زیباشناختی است که در ضرباهنگ قلم، تعادل حروف و سکوت فواصل مجسم می‌شود.

در این مقاله، تصویرسازی‌های معاصر از دادگاه و عدالت را در سینما، رسانه و تجربه واقعی بررسی می‌کنیم؛ از راهروهای سرد و نورهای خشن تا تلاش برای ساختن تصویری انسانی‌تر از قاضی، متهم و وکیل در دادگاه امروز.

بازخوانی نقاشی قهوه‌خانه‌ای از صحنه قصاص؛ تحلیلی بصری–فلسفی از نمادها، نقش‌ها و نسبت قانون و تجربه تا فهمی انسانی‌تر از عدالت کیفری.

تحلیلی بصری و فلسفی از صحنه داوری در نگارگری کلاسیک ایرانی؛ بازتاب رابطه قدرت، حقیقت و انسان در نقش رنگ و نور، و پیوند آن با قضاوت مدرن.

خوانشی ادبی–حقوقی از عدالت در مینیاتور ایرانی؛ ترازوی پنهانِ نگاره‌ها چگونه با رنگ، ترکیب‌بندی و روایت بصری به فهم اخلاق دادرسی و سنجش حق–باطل کمک می‌کند؟