رفتار با متهم در قرآن بر محور کرامت انسانی، پرهیز از ظن و سخن بدون علم و التزام به عدالت در داوری است؛ نگاهی که پیش از هر حکم، حرمت متهم را پاس میدارد.
کرامت انسانی در صدور حکم کیفری چگونه معنا پیدا میکند؟ در این مقاله، نقش کرامت در نگاه قرآنی به عدالت و تأثیر آن بر قاضی، متهم و روند دادرسی تحلیل میشود.
نقش روایت در دادرسی نشان میدهد حقیقت فقط مجموعهای از وقایع نیست؛ بلکه از خلال روایتهای متهم، شاکی و قاضی ساخته و تفسیر میشود و بر سرنوشت کیفری اثر میگذارد.
امانتداری قاضی در قرآن یعنی حمل مسئولیتی الهی در هر حکم. این مقاله نشان میدهد چگونه عدالت، قسط و پرهیز از هواهای نفسانی، معنای این امانت سنگین را در عمل قضایی روشن میکند.
رنج قربانی و رنج متهم در عدالت کیفری چگونه دیده میشود؟ این مقاله با تکیه بر نگاه قرآنی، امکان تسکین همزمان دو رنج و تعادل میان قصاص، عفو و کرامت انسانی را بررسی میکند.
عدالت الهی و تجربه رنج در قرآن چگونه معنا مییابد؟ این مقاله نشان میدهد آیات چگونه رنج را به مسیری برای رشد، امید و درک عمیقتر عدالت الهی تبدیل میکنند.
